Happy Holidays!

Birthday, the day after

Θέλετε να πάμε μια βόλτα; Είναι Κυριακή πρωί, μια ηλιόλουστη, υπέροχη μέρα και στο μικρό χωριό που μένω (προάστιο του Μονάχου με διορθώνει ο Χ) έχει ησυχία. Ο Χ. μένει σπίτι αγκαλιά με την κιθάρα του κι εγώ καβαλάω το σαραβαλο-ποδηλατάκι μου και φεύγω.
Όμορφα σπίτια.

On this beautiful, sunny Sunday do you want to join me for a ride? X. stays at home with his guitar and off I go on my bicycle!
Nice houses.

Συναντάω πιο πολλά ποδήλατα από αυτοκίνητα. Από μικρή ήθελα να ζω σε ένα όμορφο χωριό που θα πηγαίνω το πρωί για ψωμί και άλλα καθημερινά ψώνια με το ποδήλατό μου και θα τα βάζω στο καλαθάκι μου. Ήδη μετράω πολλά πρωινά που έχω ζήσει αυτό το απλό όνειρο.
Σταματάω σε ένα από τα χωράφια που κόβεις μόνος σου λουλούδια και ρίχνεις το χρηματικό αντίτιμο στο κουτάκι. Τα ηλιοτρόπια μου χαμογελάνε. Μερικά θα έρθουν μαζί μου στην βόλτα και μετά στο σπιτάκι.

I stop at one of the fields you cut flowers and put the money in the box. The sunflowers smile at me. Some of them will come along!

Να κι η εκκλησία του χωριού.

Και το γαιτανάκι στο σταυροδρόμι.

Ένας από τους δρόμους οδηγεί στο σπίτι. Να βάλω τα λουλούδια στο νερό και να πιω καφέ με λίγη από την τούρτα των γενεθλίων μου. Είναι Κυριακή σήμερα!

I should go home. Put my flowers in a vase and have some coffee with birthday cake. It's Sunday after all!

One year

Πλησιάζει η γιορτή μου και φτάνουν τα δώρα μου από Ελλάδα. Θα προτιμούσα βέβαια να τα παραλάβω αυτοπροσώπως, να είμαι εκεί δηλαδή...

Άλλα σημαντικά νέα: το blog μου έκλεισε ήδη ένα χρόνο και στις 16 Αυγούστου θα κλείσω κι εγώ ένα χρόνο στο Μόναχο. Δεν μπορώ να πω το τυπικό "μα πως πέρασε έτσι ο καιρός, ούτε που το κατάλαβα..." αλλά ούτε και να φανώ αχάριστη, είμαι πολύ ικανοποιημένη από όσα καταφέραμε μέσα σ΄αυτόν τον χρόνο. Kαι παρόλο που μου λείπει η πατρίδα μου και όσα αυτή περικλείει, είμαι ήρεμη κι ευτυχισμένη. Πήρα τα όνειρά μου και πολύ αγάπη και ήρθαμε εδώ και μέχρι τώρα δεν το έχω μετανιώσει. Πιστεύω πως η εμπιστοσύνη κι η ελπίδα που είχα ήταν καλοί οδηγοί...

Και συνεχίζουμε...

My name day is close and my gifts from Greece are coming. I would rather receive them in person, to be there that is...

Other news: my blog is one year old and on the 16th of August I will have been in Munich for a year. I can not say the usual "How quickly has the time gone by..." but I don't want to be ungrateful either, I'm very pleased with everything we have succeed. Of course I miss my country and everything that includes but I am peaceful and happy. I took all my dreams and a lot of love and came here and I haven't regret it. I believe the trust and hope I had were good guides...

And we go on...

August...

Καλό μήνα από ένα από τα λίγα blogs που ενημερώνονται μηνιαία και όχι καθημερινά όπως συνηθίζεται!

One of the few blogs that update monthly and not daily per usual wants to wish you a Happy August!

Ξέρω πως ο Αύγουστος θα είναι υπέροχος κι ας μην περιλαμβάνει Ελλάδα και θάλασσα. Έχει τα γενέθλια του Χ, τη γιορτή μου και διάλειμμα από το σχολείο και τα γερμανικά!

I know August will be great even without Greece and sea. He has X's birthday, my name day and no school, no germans!

Έχει επίσης τον κήπο στο καινούργιο σπίτι, το σπίτι μας, και σ' αυτόν τον κήπο περιοδικά, βιβλία, ίντερνετ και κρύους καφέδες, συχνά ΒΒQ (δεν θα βαρεθώ ποτέ να τρώω ψητά καλαμπόκια και s'mores, όχι οτι σνομπάρω τα κρέτα...), πεταλούδες και το γατί του γείτονα που έρχεται συχνά για επίσκεψη.

Φέτος φύτεψα μόνο μοσχομπίζελα αλλά για του χρόνου έχω μεγάλα σχέδια που περιλαμβάνουν πλήρη μπαξέ και τριανταφυλλιές και ορτανσίες. Το γιασεμί μας ευτυχεί ιδιαίτερα στον κήπο όπως κι εγώ!

He also has the garden of the new house, our house, and at this garden magazines, books, internet and cold coffees, regular BBQs (I will never get bored of corn and s'mores, not that I don't appreciate meat), butterflies and the neighbour's cat that visit us often.

Το σπίτι για μένα είναι υπέροχο. Μέσα σε 2 μήνες είναι έτοιμο για μας και πιστεύω πως καταφέραμε αυτό που για μένα ήταν το πιο σημαντικό: να έχουμε μόνο πράγματα που μας αρέσουν και αξίζουν να είναι στο σπίτι μας. Σήμερα έρχεται και το καινούργιο ψυγείο που για μένα αποτελεί πρόκληση. Πρώτη φορά θα έχω ψυγείο-καταψύκτη και θα περάσω τις επόμενες μέρες φτιάχνοντας παγωτά, γρανίτες (έχω ήδη παραγγείλει τα καλούπια!), σφολιάτες και ζύμες για: τάρτες, πίτσες, πίτες για σουβλάκια. Τυροκροκέτες, ρολάκια μελιτζάνας... Διάφορα παγάκια (με φρούτα, χυμούς, και το πιο σημαντικό: καφέ, όταν θέλω κρύο καφέ να μην χαλάει με το νερό από τα παγάκια). Έχω κι άλλες ιδέες, αν μείνει χώρος αφου μπουν και τα βασικά π.χ. λαχανικά! Επίσης θα ήθελα να πείτε κι εσείς καμιά καλή πρόταση αν έχετε...

The house for me is perfect. In 2 months we gοt it ready and I believe we achieved the most important for me: to only have things we love and worth it to be in our house. Today our new fridge will be delivered and it's a big challenge for me, as it is the first time I will have a separate, big freezer. I'm going to spend the next days making ice creams, popsicles (I have already ordered the molds!), puff pastry, tart pastry, pizza dough and pitas for souvlaki. Cheese balls, aubergine rolls... Various ice cubes (with fruit, juice, and most importantly coffee, so that the water from the ice cubes will not ruin my iced coffee). I have more ideas if there's any room left after the basic stuff goes in too (vegetable!). I'd love to hear any suggestions you may have...

Προς το παρόν βάζω αντιηλιακό και κατεβαίνω στον κήπο!

And now, sunscreen and to the garden!

Welcome Home!

The kitchen view. I'm happy here.

Mama's Day!

 Χρόνια πολλά στην πιο υπέροχη μαμά του κόσμου. Από το πιο τυχερό παιδί του κόσμου (μαζί με την αδερφή μου!). Την μαμά που ήταν πάντα γλυκιά (ό,τι πιο γλυκό υπάρχει στη γη), υπομονετική, ήξερε τα πάντα, μπορούσε τα πάντα, διόρθωνε τα πάντα, δεν είπε ποτέ, μα ποτέ πικρή ή σκληρή κουβέντα, ήταν πάντα καταφύγιο παρηγοριάς και αγάπης... Μου διάλεξε τον πιο καταπληκτικό μπαμπά του κόσμου, πρόσφερε στέγη και τροφή σε όλα τα αδέσποτα που της κουβάλησα (γατιά και πουλιά), έκανε τα καλύτερα παιδικά γενέθλια από όλες τις μαμάδες, μου χάρισε μαγικά παιδικά χρόνια και αναμνήσεις, μπορεί να ζωγραφίζει (παραμύθια μόνο για μένα) και να φτιάχνει κοσμήματα (ακόμα και ότι μου'ρθει στο κεφάλι να της παραγγείλω) και είναι καλλιτέχνιδα κι εγώ τόσο περήφανη για την μαμά μου! Έραβε και έπλεκε μοναδικά ρούχα, ήταν η πιο όμορφη και κομψή, με άφηνε να διακοσμήσω όπως θέλω το δωμάτιό μου και να φέρνω τις φίλες μου στο σπίτι κάθε μέρα μετά το σχολείο να φτιάχνουμε γλυκά και να πίνουμε γαλλικό καφέ (όταν στην Βέροια δεν υπήρχε άλλο σπίτι με γαλλική καφετιέρα), έλεγε πάντα το σωστό πράγμα και επίσης δεν με πέταξε στον δρόμο όταν ήμουν ένα άγνωστο, φρικτό πλάσμα στην εφηβεία μου. Όταν ήρθαν πολύ δύσκολες στιγμές ήταν βράχος για όλους μας, ποτέ στην ζωή της δεν παραπονέθηκε για τίποτα και ήταν η πρώτη που πρόσφερε βοήθεια στους πάντες. Αγαπάει όλα τα πλάσματα της γης και το δείχνει, αγαπάει τα λουλούδια, τη μουσική και τα ταξίδια, το διάβασμα και το ποδόσφαιρο. Και το τέννις, τη φόρμουλα 1 και κάτι άλλα περίεργα πράγματα, όπως το σιδέρωμα... Σε μερικά πράγματα δεν της μοιάζω καθόλου και σε άλλα πάλι... Όταν ήμουν μικρή, άγνωστοι με σταματούσαν στον δρόμο και με ρωτούσαν "αν είμαι η κόρη της Ανθούσας" και "τι κάνει η μαμά σου" γιατί της μοιάζω τόσο πολύ που με αναγνώριζαν κι εγώ καμάρωνα που έμοιαζα στην όμορφη μαμά μου. Εύχομαι να μπορούσα να της μοιάσω πιο πολύ, κυρίως στο πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι... Είμαι πολύ ευτυχισμένη που την έχω μαμά μου και εύχομαι μια μέρα να μπορέσω κι εγώ να προσφέρω στα παιδιά μου ότι μου πρόσφερε εκείνη και να με αγαπάνε όσο την αγαπώ εγώ. Επίσης ο μόνος λόγος που είμαι εντάξει σήμερα αν και  δεν είμαστε μαζί είναι επειδή ξέρω πως πολύ σύντομα θα πετάξω κοντά της! 

Happy mother's Day to the most wonderful mum in the world. From the luckiest child in the world (my sister too!). The mum that has been always sweet (nothing sweeter on earth), patient, knew everything, could do everything, could fix everything, never, ever said a bitter or mean word, always been a shelter of love and comfort... She chose for me the best dad in the world, provided roof and food to every stray creature I brought  home (cats and birds), threw the best birthday parties of all mums, gave me magical childhood and memories, she can paint (fairy tales just for me), make jewels (even the crazy ones I order), she is an artist and I am so proud of my mum! She sewed and knitted lovely clothes, she was the most beautiful and chic, she let me decorate my room as I wished and bring to the house all my friends every day after school to bake and drink french coffee (when ours was the only house in Veria with an electrical filter coffee maker), she always said the right thing and did not throw me on the street when I became a horrendous creature (teenager). On very difficult times she was a rock for all of us, she has never complained in her life and is the first one to give her help to everybody. She loves every living being and she shows it, she loves flowers, music and travels, reading and football. Also tennis, formula 1 and other strange things like ironing... In some things I'm nothing like her and in others... When I was a kid strangers stopped me on the street and asked me if "I was Anthousa's daughter " and "how is your mother" because I looked so much like her that they recognized me and I was gloating  because I looked like my beautiful mum. I wish I could be more like her, mostly take something of her great personality... I' m so happy to have her as my mum and I wish I can some day offer to my children what she offered to me and to be loved by them as much as I love her. The only reason I'm ok today even though I'm not with her is the fact that I'll fly to her soon!

Μανούλα μου σε ευχαριστώ για όλα (κυρίως γιατί με γέμισες αγάπη κι έτσι μπορώ κι εγώ να αγαπώ, με έμαθες να ξεχωρίζω το καλό και το δίκαιο και να τα επιλέγω παρόλο που οι γύρω μου επιλέγουν το εύκολο και τον ατομισμό, να μην παραιτούμαι ποτέ από τα όνειρά μου και να μην λυγίζω από τις δυσκολίες, να είμαι αισιόδοξη και να έχω πίστη, σ'ευχαριστώ που φροντίζεις το γατοπαιδί μου και το παράφωνο πουλί που βρήκα στην αυλή, που ξεπερνάς ό,τι κι αν πω, ό,τι κι αν κάνω μ' ένα "Μαρία!" κι ένα αυστηρό βλέμμα που μετατρέπεται σε χαμόγελο και για τόσα, τοσα ακόμα...).

Manoula thank you for everything (for giving me so much love that I know how to love, for teaching me to know the good and right and choose them when the others around me choose the easy and selfish, to never quit my dreams and let difficulties change me, to be optimistic and have faith, thank you for taking care of my cat-baby and the cacophony  of a bird I saved on the garden, getting past anything I do and say with a "Maria!" and a strict look that turns into a smile and so,so many other things...).

Σε αγαπώ πολύ. Υπομονή, έρχομαι!

I love you so much. Hang in there, I' m coming!

Spring is here

Είναι όμορφα τον Μάιο στο Μόναχο... Έχω φτιάξει και μια λίστα με μαγαζιά που θέλω να τσεκάρω, καφέ, εστιατόρια κ.τ.λ. αλλά μάλλον όλα θα περιμένουν να γυρίσω από το ταξίδι στην Ελλάδα. Η άνοιξη πάντως εμφανίστηκε μπροστά μου ξαφνικά, "μα πότε έγινε αυτό;" αναρωτιόμουν και κοιτούσα τα λουλούδια και τα καταπράσινα δέντρα... Κάπου ανάμεσα στα δρομολόγιά μου στην οδοντίατρο και το σχολείο την συνάντησα και ένα από τα ωραιότερα πράγματα που έφερε μαζί της ήταν η μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας. Και κάπου ανάμεσα σ΄αυτά τα δρομολόγια και την μάχη μου με την γερμανική γλώσσα πέρασε το καθολικό Πάσχα, τα γενέθλια του μπαμπά και του ανιψιού μου (την ίδια μέρα), του γαμπρού μου (μία μέρα πριν), το ορθόδοξο Πάσχα, η Πρωτομαγιά κι όλες οι άλλες μέρες που δεν έχουν μια ξεχωριστή ετικέτα αλλά είναι όλες τους μοναδικές και πολύτιμες...

Munich is beautiful in May.  I have a list of the cafes and restaurants I want to check out but they will have to wait until I get back from my trip to Greece. Spring is here, the 2 Easters (catholic and orthodox) are gone and so many things have happened as I was walking to the dentist and my german school...

Volkshochschule in Munich

'Η πώς να μάθετε γερμανικά.

Ή γιατί έχω εξαφανιστεί για άλλη μια φορά από το blog μου. Γιατί από τις 27 Φεβρουαρίου πηγαίνω σχολείο. 3 ώρες κάθε μέρα από Δευτέρα ως Παρασκευή.  Κι επειδή τίποτα δεν μπορεί να είναι απλό στη ζωή μου γράφτηκα με κάποιον μυστήριο τρόπο στο τμήμα που ξεκινάει το βιβλίο γερμανικών που κάναμε και με τον Χ από το κεφάλαιο 10. Εμείς είχαμε φτάσει ως το 4. Δηλαδή παράλληλα με τα μαθήματα έπρεπε να καλύψω και την ύλη άλλων 5 βασικών κεφαλαίων! Χάος! Πάντως είμαι στην ευχάριστη θέση να δηλώσω πως τα πάω μια χαρά. Αυτήν την στιγμή δεν θα κάνω άλλες δηλώσεις αλλά έχω πολλά να σας πω για το σχολείο!

Or how to learn german.

Or why I have disappeared again.

Because since the 27th of February I go to school. 3 hours daily, Monday to Friday.  But like all things in my life it couldn't be simple. I'm in the class that starts the book I was studying with X from chapter 10. We had left it on chapter 4. Problem! I had to solve this problem by studying alone 5 extra chapters! Well, I'm doing rather well... I have a lot to tell you about my school but not now. I have to study...!

My paper-mache bowls

Ναι, είναι λίγο τρομακτικά και ένα 5χρονο θα έφτιαχνε κάτι πιο επιτυχημένο αλλά εμένα μου αρέσουν και είναι και πολύ χρήσιμα. Πού αλλού θα έβαζα την συλλογή μου από δειγματάκια αρωμάτων;
I know they are a little frightening and that a 5-year-old would manage better but I like them and they are extremely useful. Where else can I store my perfume  samples collection?

Υλικά:
Εφημερίδες
Αλεύρι και νερό
Μπαλόνια
Αλουμινόχαρτο και gel medium
Μαύρη μπογιά

Φαντάζομαι ξέρετε την διαδικασία... Φουσκώνουμε το μπαλόνι, το σκεπάζουμε με κομμάτια εφημερίδας βουτηγμένα στο μείγμα νερού-αλευριού και το αφήνουμε να στεγνώσει. Κανα-δυο μέρες. Δεν ήταν και το καλύτερο project για κάποια με ψείγματα υπομονής... Μετά έσκασα το μπαλόνι (fun!) έστρωσα φύλλα αλουμινόχαρτου στο εσωτερικό του μπωλ με την βοήθεια του gel medium και το έβαψα απ΄έξω με ματ μπογιά.

Materials:

Newspaper

Flour and water

Balloons

Tin foil

Gel medium and paint

I'm sure you know the procedure.. Blow the balloon, cover it with straps of paper dipped in the flour-water mixture and let it dry. For a couple of days. Not a project with someone with smidgens of patience like me but I did it anyway... Then I popped the balloon (fun!) and layered the inside of the bowl with tin foil with the help of gel medium and painted the outside with black paint.

Pelikan black glossy paint and Pebeo mate gel medium

Η υπερήφανη μαμά μου (το παιδί της έκανε κατασκευή νηπιαγωγείου) μου έστειλε από Ελλάδα φύλλα χρυσού για τα επόμενα μπωλ που θα φτιάξω (λέμε τώρα)... Καμιά άλλη πρόταση για να τα αξιοποιήσω;

My proud mum (her child created a kindergarten project) send me from Greece  gold leaves for the next bowls I'll make (well...). Any other suggestions for using them?

Desigual Coat

Δεν είναι υπέροχο; Το βρήκε ο Χ στο μαγαζί της Desigual στο αεροδρόμιο του Μονάχου και μάλιστα σε απίστευτη έκπτωση... Έψαχνα παλτό αυτής της μάρκας αρκετό καιρό και είμαι τρισευτυχισμένη!
Isn't it perfect? X found it in the Desigual store at the  Munich airport, on an unbelievable sale... I was looking for a coat of this brand for a while so I was thrilled!

Μου αρέσουν οι λεπτομέρειές του: τα διαφορετικά υφάσματα, τα διαφορετικά κουμπιά, 

 I love the details: the patchwork, the different buttons,

το ότι κουμπώνει στο πλάι, η σατέν ζώνη του, η κουφόπιετα πίσω με το διαφορετικό ύφασμα εσωτερικά, η φόδρα με την ζωγραφιά στην πλάτη...

that you tie the satin ribbon on the side, the painting inside...

Νιώθω υπέροχα όταν το φοράω. Και ζεστά!
I feel great when I have it on. And warm!

Υ.Γ. Το λένε Yackey και είναι εδώ.
P.S. It's called Yackey and it's here.